Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Γεωργίου Βιέννης

Τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος τέλεσε τὴν Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Γεωργίου Βιέννης. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Ἰωάννης Νικολίτσης, ὁ Σταυροφόρος Οἰκονόμος Ἀριστείδης Γανώσης, ὁ Πρεσβύτερος Radu Trandafir καὶ ὁ Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γεώργιος Meleshko.

Στὸ κήρυγμά του, ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὴν ἑορτὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας, ἐπισημαίνοντας ὅτι ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ γίνεται γιὰ κάθε ἄνθρωπο προσωπικὸ ἐρώτημα, κλῆση, ὁδὸς καὶ τρόπος ζωῆς. Παραμένει στὸ κέντρο τῆς ὑπάρξεως τοῦ πιστοῦ καὶ φωτίζει τὴν πορεία τῆς μαθητείας του. Στὸ «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν» τοῦ Κυρίου ἀποκαλύπτεται ὁ σεβασμὸς στὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Χριστὸς προσφέρει τὴ ζωή καὶ ἀπευθύνει τὴν πρόσκληση τῆς μαθητείας. Ἡ πρώτη λέξη τῆς μαθητείας εἶναι τὸ «θέλει». Ἡ σωτηρία γίνεται συνάντηση δύο ἐλευθεριῶν: τῆς θείας ἀγάπης, ἡ ὁποία κατέρχεται πρὸς τὸν ἄνθρωπο, καὶ τῆς ἀνθρωπίνης θελήσεως, ἡ ὁποία ἀπαντᾷ στὴν κλῆση τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐλεύθερη αὐτὴ ἀκολουθία προϋποθέτει τὸ «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν». Ὁ Σεβασμιώτατος ἐξήγησε ὅτι ἡ ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ ἀναφέρεται στὸ πεπτωκὸς ἐγώ, στὴν ἐσωτερικὴ στάση τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἐπιθυμεῖ νὰ καταστήσει τὸν ἑαυτό του μέτρο τῶν πάντων. Ἡ πορεία πρὸς τὸν Χριστὸ γίνεται ἔξοδος ἀπὸ τὴ φιλαυτία καὶ ἄνοιγμα πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπο. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ Σεβασμιώτατος ἀνέδειξε τὸ βαθύτερο νόημα τοῦ Σταυροῦ ὡς ἀποκάλυψης τῆς θείας ἀγάπης. Ὁ πεπτωκὼς ἄνθρωπος ἔχει τὴν τάση νὰ ἀναφέρεται διαρκῶς στὸ «ἐγώ», ἐνῶ ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς φανερώνει μὲ τὴ θυσία Του τὸ «ἐγὼ γιὰ ὅλους», τὸ «διὰ πάντας». Πάνω στὸν Γολγοθᾶ φανερώνεται ὁ τρόπος τῆς θείας ἀγάπης: ὁ ἄνθρωπος βρίσκει τὴν πληρότητα τῆς ζωῆς ὅταν προσφέρει τὸν ἑαυτό του στὸν Θεὸ καὶ στὸν πλησίον. Τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο ἀποκτᾷ τὴν ἀληθινή του πληρότητα μέσα στὴν κοινωνία, στὴν ἀγάπη καὶ στὴν προσφορά. Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἔτσι ὁ δρόμος τῆς ἐξόδου ἀπὸ τὸν ἑαυτὸ πρὸς τὴν κοινωνία τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀγάπης.

Ὁλοκληρώνοντας, ὁ Σεβασμιώτατος ἔθεσε ἐνώπιον τῶν πιστῶν τὸ προσωπικὸ ἐρώτημα τῆς μαθητείας: θέλουμε νὰ ἀκολουθήσουμε πραγματικὰ τὸν Χριστό; Ἡ ἀπάντηση φανερώνεται στὴν καθημερινὴ ζωή, στὴ συγχώρηση, στὴν ἀποφυγὴ τῆς ἀναζήτησης δικαίωσης καὶ στὴ διακονία τοῦ πλησίον μὲ ἀγάπη. Ἡ ἀκολούθηση τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἔτσι τρόπος ὑπάρξεως καὶ καθημερινὴ πορεία πίσω ἀπὸ τὸν Σταυρωμένο καὶ Ἀναστάντα Κύριο.