Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ διορισμὸς νέου προϊσταμένου καὶ νέου ἐφημερίου στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος στὸ Kecskemet τῆς Οὑγγαρίας
Τὴν Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, 13 Σεπτεμβρίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος μετέβη στὸ πλαίσιο τῆς ποιμαντικῆς του μέριμνας στὸ Kecskemet τῆς Οὑγγαρίας, ὅπου προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος, συμπαριστούμενος ἀπὸ κληρικοὺς τῆς Ἐξαρχίας καὶ τὸν Ἀρχιδιάκονο τῆς Μητροπόλεως κ. Γεώργιο Meleshko. Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ ἱερατικῶς προϊστάμενος Πρωτοπρεσβύτερος Bóris Füsék ἔλαβε σταυρὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὴν πολυετὴ ὑπηρεσία του στὴν ἐνορία καὶ παρέδωσε τὰ ἰνία της στὸν Σταυροφόρο Οἰκονόμο Róbert Szentirmai, ποὺ στὸ ἑξῆς μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου θὰ προΐσταται τῶν ἐνοριῶν τῆς περιφέρειας πεδιάδος. Ὡς ἐφημέριος τῆς ἐνορίας ἀνέλαβε ὁ Πρεσβύτερος Zsolt Füzesi. Τέλος, προχείρησε ἀναγνώστη τὸν κ. Silvanos (Zoltán) Gönczi, ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὶς ἀνάγκες τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ ἀναλογίου κατὰ τὴν τέλεση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν τῆς ἐνορίας.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸ μήνυμα τῆς περικοπῆς ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου τῆς Κυριακῆς πρὸ τῆς Ὑψώσεως, ὅπου ἡ Ἐκκλησία ἑστιάζει ἐνώπιον τοῦ σημείου τοῦ Σταυροῦ στὴν ὕψωση τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου. Ἀντὶ παραμυθητικῆς θεωρίας περὶ τοῦ πόνου ἢ κάποιας ἠθικῆς διδασκαλία περὶ τῆς ὑπομονῆς ἡ Ἐκκλησία μας ὑψώνει τελετουργικὰ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καὶ μᾶς θέτει ἀντιμέτωπους μὲ τὸ μυστήριο τῆς θείας Συγκαταβάσεως. Κατ᾽ αὐτὴ τὴν ἔννοια τὸ θεῖο πάθος καθίσταται ἀπὸ ἔσχατη ἀδυναμία τοῦ σαρκωμένου Λόγου τόπος τῆς πληρέστερης φανερώσεως τῆς θείας ἐν Χριστῷ ἀποκαλύψεως. Ἀνέφερε μάλιστα ὅτι «ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ κατέρχεται στὸ ἔσχατο ὅριο τῆς κτιστῆς ὑπάρξεως, μέχρι τὸν θάνατο, χωρὶς νὰ παύει νὰ εἶναι ὁ Κύριος τῆς ζωῆς». Σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀπαθεὶς κατὰ τὴν θεότητα Λόγος, πάσχει ἀληθινὰ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα ποὺ προσέλαβε καὶ ὁ ἀθάνατος κατὰ τὴν θεία φύση γεύεται ἀληθινὰ τὸν θάνατο κατὰ τὴν ἀνθρώπινη. Ἔτσι, ὁ θάνατος συναντώντας τὸν ἴδιο τὸν Ζωοδότη συναντᾶ Ἐκεῖνον, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κρατήσει. Αὐτὴ τὴν παραδοξότητα τοῦ χριστιανικοῦ μυστηρίου, ὅπου ὁ Θεὸς δὲν καταργεῖ τὸν θάνατο ἀπὸ ἀπόσταση, δὲν σώζει τὸ πλάσμα Του, τὸν ἄνθρωπο, μὲ μία ἐξωτερικὴ πράξη παντοδυναμίας. Ἔρχεται καὶ τὸν σώζει ὁ ἴδιος, εἰσερχόμενος στὴν ἀνθρώπινη κατάσταση, καθὼς ὁ Λόγος προσλαμβάνει τὴ φύση μας γιὰ νὰ τὴν θεραπεύσει. Κατέρχεται μέχρι τὸν Ἆδη, γιὰ νὰ μὴν μείνει πλέον κανένας τόπος τῆς ἀνθρώπινης πτώσεως ἄμοιρος τῆς παρουσίας Του.
Σὲ αὐτὴ τὴ συνάφεια ὁ Σεβασμιώτατος ἐπισήμανε ὅτι ὁ σταυρὸς δὲν εἶναι μία σκοτεινὴ παρένθεση πρὶν ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση, ἀλλὰ ἡ φανέρωση τῆς δόξας τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ὁ πεπτωκὼς νοῦς δυσκολεύεται νὰ κατανοήσει, γιατὶ αὐτὴ δὲν ὁμοιάζει μὲ καμία ἐγκόσμια δόξα.
Συνεχίζοντας, ἐπεσήμανε πὼς ἡ θεία δόξα φανερώνεται ὡς ἀγάπη ποὺ δὲν διαφυλάσσει ἑαυτήν, ἀλλὰ προσφέρεται, καὶ ὡς παντοδυναμία ποὺ δὲν συντρίβει τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ συγκαταβαίνει στὴν ἀδυναμία του. Ὁ Χριστός, κατὰ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, δὲν δοξάζεται ἐπειδὴ παύει νὰ σταυρώνεται, ἀλλὰ γιατὶ φανερώνει πάνω στὸν Σταυρὸ μέχρι τέλους τὸ μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὁ Σταυρὸς γίνεται πλέον τὸ κριτήριο μὲ τὸ ὁποῖο ἀποκαλύπτεται ἡ ἀληθινὴ ζωή. Σταυρὸς καὶ Ἀνάσταση δὲν μποροῦν νὰ χωριστοῦν ὡς δύο ἄσχετα γεγονότα· ἀποτελοῦν τὸ ἕνα καὶ ἑνιαῖο μυστήριο τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἀνάσταση δὲν ἀκυρώνει τὸν Σταυρό, ἀλλὰ ἀποκαλύπτει τί ἦταν στὸ βάθος του: ἡ εἴσοδος τῆς ἄκτιστης ζωῆς στὸ βασίλειο τῆς φθορᾶς. Αὐτὸς ὁ Σταυρός, τοῦ ὁποίου τὴν ὕψωση ἑορτάζουμε, μᾶς καλεῖ νὰ γίνει ὁ τόπος ὅπου θὰ μεταμορφωθεῖ ὁ τρόπος τῆς ἰδικής μας ὑπάρξεως, ἀποτελώντας τὴν ὁριστικὴ ἀπάντηση τοῦ Θεοῦ στὸν θάνατο τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἕνα πέρασμα πρὸς τὴν ἀφθαρσία.
Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε μὲ ἰδιαίτερα θερμοὺς λόγους πρὸς τὸν ἀποχωροῦντα τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας ἐφημέριο, Πρωτοπρεσβύτερο Bóris Füsék καὶ τοῦ ἀπένημε ἕνα Σταυρὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὸν εὐχαρίστησε ἀπὸ καρδιᾶς γιὰ τὴν μακροχρόνια καὶ πιστὴ διακονία του στὴν ἐνορία, τονίζοντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία θὰ παραμείνει γιὰ πάντα τὸ σπίτι του, καὶ ὅτι ὅλοι θὰ τοῦ συμπαρασταθοῦν μὲ ἀγάπη στὰ γηρατειά του. Ἀκολούθησαν πατρικὲς ποιμαντικὲς συμβουλὲς καὶ εὐχὲς πρὸς τὸν νέο ἐφημέριο, Πρεσβύτερο Zsolt Füzesi, γιὰ τὴν ἀνάληψη τῶν νέων του καθηκόντων.
Πρὶν τὴν ἀναχώρηση, ὅλοι οἱ πιστοὶ εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ εὐχαριστήσουν προσωπικὰ καὶ νὰ ἀποχαιρετήσουν τὸν ἀπερχόμενο ἱερέα, καθὼς καὶ νὰ καλωσορίσουν τὸν νέο. Ἡ εὐλογημένη αὐτὴ σύναξη ὁλοκληρώθηκε μὲ τὴν ἑόρτια τράπεζα πού ἀκολούθησε, ὅπου ἅπαντες εἶχαν τὴν χαρὰ νὰ συνομιλήσουν τόσο μὲ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη ὅσο καὶ μὲ τοὺς ἱερεῖς τῆς Ἐξαρχίας.