Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ χειροτονία Διακόνου εἰς Πρεσβύτερον στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βιέννης

Τὴν Κυριακή, 16 Αὐγούστου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βιέννης. Συλλειτούργησαν ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἠλίας Παπαδόπουλος, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Ἰωάννης Νικολίτσης, ὁ Ἱερομόναχος Σάββας Kucenko, ὁ Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γεώργιος Meleshko καὶ ὁ Ἱεροδιάκονος Radu Trantafir, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας, ἐπισημαίνοντας ὅτι μὲ ἕναν ἰδιαίτερα χαρακτηριστικὸ τρόπο συνδέεται σήμερα τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα μὲ τὸ μυστήριο τῆς Ἱερωσύνης. Ὁ Πρεσβύτερος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ γνωρίζει βαθύτατα ὅτι τοῦ ἔχουν δωρηθεῖ τὰ πάντα καὶ προσέρχεται στὸ Θυσιαστήριο μὲ τὴ συνείδηση μιᾶς ἀνεξόφλητης ὀφειλῆς. Πῶς δύναται ὁ πεπερασμένος ἄνθρωπος νὰ ἀνταποδώσει στὸν Ἄπειρο τὸ δῶρο τῆς ὑπάρξεως; Ποιὸ ἀνθρώπινο μέτρο δύναται νὰ σταθμίσει τὴ ζωή, τὴν κλήση, τὴ συγχώρηση, τὴ χάρη, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ; Ὁ ἄνθρωπος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ παραμένει πάντοτε ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων, καθώς ὁλόκληρη ἡ ὕπαρξή του ἀναδύεται μέσα ἀπὸ μία πρωταρχικὴ δωρεά. Ἀναλύοντας τὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, ὁ Σεβασμιώτατος στάθηκε στὴ λέξη «σπλαχνισθείς», ἡ ὁποία, ὅπως τόνισε, ἀνοίγει ἕνα ῥῆγμα μέσα στὴν αὐστηρὴ λογικὴ τοῦ χρέους καὶ εἰσάγει τὸν ἄνθρωπο στὸ μυστήριο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεὸς ἀποκαλύπτεται ὡς ἀστείρευτη πηγὴ ἐλέους, ὡς ἡ Ἀγάπη ποὺ κατέρχεται πρὸς τὸ κτίσμα καὶ προσφέρει τὸν ἑαυτό της, ὡς ἡ ἐλευθερία ποὺ χαρίζει ζωὴ ἐκεῖ ὅπου ἡ λογικὴ τοῦ χρέους βλέπει μόνον ἀδιέξοδο. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο τῆς Χάριτος: ἡ θεία δωρεὰ προηγείται κάθε ἀνθρωπίνης ἀξίας, κάθε κατορθώματος καὶ κάθε δυνατότητος ἀνταποδόσεως. Ἡ Χάρις καταργεῖ τὴ λογικὴ τῆς συναλλαγῆς. Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ μυστήριο βρίσκει τὸ βαθύτερο νόημά της καὶ ἡ Ἱερωσύνη. Ἡ χειροτονία εἶναι δωρεὰ μέσα στὴ δωρεά, Χάρις ἐπάνω στὴ Χάρη. Ἡ Ἐκκλησία ἐπικαλεῖται τὸ Πανάγιον Πνεῦμα πάνω στὴν ἀνθρώπινη ἀσθένεια καὶ ἡ ἀσθένεια γίνεται τόπος φανερώσεως τῆς θείας δυνάμεως. Ὁ Ἱερέας στέκεται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ, ὡς ἀδελφὸς καὶ σύνδουλος. Ὁ Σεβασμιώτατος τόνισε ὅτι ὁ Ἱερέας ὀφείλει νὰ ἔχει συναίσθηση αὐτοῦ τοῦ χρέους τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ προσφέρει χάρη καὶ ἔλεος στοὺς ἀνθρώπους, νὰ γίνεται τὸ δοχεῖο μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἡ Χάρις μεταδίδεται στὸν ἄνθρωπο. Νὰ γίνεται ἄνθρωπος τοῦ ἐλέους μέσα σὲ ἕναν κόσμο κρίσεως, ἄνθρωπος συγχωρήσεως μέσα σὲ ἕναν κόσμο μνησικακίας, ἄνθρωπος κοινωνίας μέσα σὲ ἕναν κόσμο κατακερματισμοῦ. Ὁλοκληρώνοντας, ὁ Σεβασμιώτατος κάλεσε τὸν νέο Πρεσβύτερο νὰ εἶναι ἄνθρωπος ποὺ θὰ δίδει, θὰ συγχωρεῖ καὶ θὰ χαρίζει.
Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε κέρασμα στοὺς παρευρισκομένους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ εὐχηθοῦν στὸν νέο Πρεσβύτερο καὶ νὰ συμμετάσχουν στὴ χαρὰ τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία του.