Πανηγυρικὴ Δισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὸν Μοναστηριακὸ Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου στὸ Sankt Andrä am Zicksee.

Τὴν Πέμπτη, 11 Ἰουνίου 2026, ὅπου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Βαρθολομαίου καὶ Βαρνάβα καὶ τοῦ Ἁγίου Ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προέστη τῆς Δισαρχιερατικῆς Πανηγυρικῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ Μοναστηριακὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στὸ Sankt Andrä am Zicksee, συμπαριστούμενος ἀπὸ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Ἀρίστης κ. Μάξιμο. Τοὺς ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικὰ ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργος Μακρῆς, ὁ Σταυροφόρος Οἰκονόμος Ἀριστείδης Γανώσης καὶ ὁ Ἱερομόναχος Ἀνδρέας Bola. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε δέηση ὑπὲρ ὑγείας γιὰ τὴν ΑΘΠ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο, ποὺ ἄγει τὰ σεπτὰ Ὀνομαστήριάτου. Ἀκολούθησε σύναξη στὸ ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς, ὅπου πραγματοποιήθηκε πνευματικὴ ὁμιλία.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στοὺς ἑορταζομένους Ἁγίους Βαρθολομαῖο, Βαρνάβα καὶ Λουκᾶ τὸν Ἰατρό, τονίζοντας ὅτι, ἂν καὶ ἔζησαν σὲ διαφορετικὲς ἐποχὲς καὶ συνθῆκες, φανερώνουν μία καὶ τὴν αὐτὴ πραγματικότητα: ὅτι ὁ Χριστὸς γίνεται ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ μεταμορφώνει ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξή του σὲ ὄργανο τῆς θείας ἀγάπης. Ὅπως ὑπογράμμισε, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι Βαρθολομαῖος καὶ Βαρνάβας, καθὼς καὶ ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, ἀποτελοῦν τρεῖς διαφορετικὲς ἐκφράσεις τῆς μίας ἀποστολικῆς καὶ ἁγιοπνευματικῆς ἐμπειρίας. Ἡ Ἐκκλησία δὲν τοὺς τιμᾷ ἁπλῶς ὡς ἠθικὰ πρότυπα ἢ ὡς ἱστορικὲς προσωπικότητες, ἀλλὰ κυρίως ὡς φανερώσεις τῆς ἀναγεννημένης ἀνθρωπότητας. Στὸ πρόσωπό τους ἀποκαλύπτεται τὶ γίνεται ὁ ἄνθρωπος ὅταν παύει νὰ ζεῖ γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ ἀρχίζει νὰ ὑπάρχει ἐν Χριστῷ. Ἀναφερόμενος στὸν Ἀπόστολο Βαρθολομαῖο καὶ στὴ συνάντησή του μὲ τὸν Χριστό, τόνισε ὅτι ἡ ἁγιότητα δὲν ἀρχίζει ἀπὸ τὴν τελειότητα ἀλλὰ ἀπὸ τὴν εἰλικρίνεια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Βαρθολομαῖος γίνεται μάρτυρας τῆς νέας κτίσεως, καθὼς στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καταργεῖται ἡ ἀπόσταση μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Στὴ συνέχεια ἀναφέρθηκε στὸν Ἀπόστολο Βαρνάβα, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴ συνάντησή του μὲ τὸν Χριστὸ γίνεται τὸ πρόσωπο ποὺ στηρίζει τοὺς ἀδελφοὺς καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐκφράζεται τὸ Πανάγιο Πνεῦμα. Ὁ Ἀπόστολος Βαρνάβας βλέπει στὸ πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου ὄχι αὐτὸ ποὺ εἶναι, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ γίνει μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἰδιαίτερη μνεία ἔκανε καὶ στὸν Ἅγιο Λουκᾶ τὸν Ἰατρό, τὸν μεγάλο Ἅγιο τοῦ 20οῦ αἰῶνα, ἐπιστήμονα, χειρουργό, ἐπίσκοπο, ὁμολογητὴ καὶ μάρτυρα τῆς συνειδήσεως. Στὸ πρόσωπό του καταρρίπτεται τὸ ψευδὲς δίλημμα μεταξὺ πίστεως καὶ ἐπιστήμης, καθὼς ὁ Ἅγιος γνώρισε ὅτι κάθε ἀληθινὴ γνώση ἀποτελεῖ ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας καὶ ὅτι κάθε ἀλήθεια ἔχει τὴν πηγή της στὸν Θεό. Καταλήγοντας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐπεσήμανε ὅτι καὶ οἱ τρεῖς Ἅγιοι συναντῶνται τελικὰ σὲ ἕνα κοινὸ σημεῖο, δηλαδὴ στὴν ὑπέρβαση τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ. Καὶ οἱ τρεῖς φανερώνουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος καλεῖται κατὰ χάριν νὰ γίνει Θεὸς καὶ νὰ μετάσχει στὴ ζωὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος. «Ἂς παρακαλέσουμε τοὺς Ἁγίους νὰ μᾶς δείξουν πῶς νὰ τοὺς μιμηθοῦμε, πῶς νὰ ἀνακαλύψουμε τὸν ἀληθινὸ Θεό, πῶς νὰ ἀνακαλύψουμε τὸν ἀληθινὸ ἄνθρωπο καὶ πῶς νὰ μετατρέψουμε τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς σὲ μαρτυρία τῆς νίκης τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, στὸν ὁποῖο ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ προσκύνηση στοὺς αἰῶνες», ἀνέφερε χαρακτηριστικά.

Στὴ συνάντηση ποὺ ἀκολούθησε στὸ ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς μὲ τοὺς πατέρες, τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τοὺς προσκυνητὲς τῆς Ἱερᾶς Πανηγύρεως, ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸ πρόσωπο τοῦ Παναγιωτάτου, ὁ ὁποῖος σὲ δύσκολες ἡμέρες δίνει ἀκούραστα τὸν ἀγώνα καὶ καταθέτει τὴ μαρτυρία τῆς πίστεως, δείχνοντας σὲ ὅλους μας τὸ παράδειγμα τῆς αὐτοθυσίας, πέρα ἀπὸ κάθε ἐγωκεντρισμό, τῆς ἀγάπης γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τῆς προσφορᾶς. Κάλεσε τοὺς πιστοὺς νὰ εὔχονται γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, νὰ τοῦ χαρίζει ὁ Θεὸς ὑγεία, δύναμη, φωτισμό, καὶ νὰ μᾶς τὸν χαρίζει γιὰ ἀκόμα πολλὰ χρόνια, ὥστε νὰ μᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ μᾶς ἁγιάζει. Στὸ τέλος, προσφέρθηκε κέρασμα σὲ ὅλους τοὺς παρευρισκομένους καὶ ἐψάλλη τὸ πολυχρόνιο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.