Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἐνορία τοῦ Leoben

Τὴν Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος, 10 Μαΐου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἐνορία τῆς Παναγίας Μητρὸς τῆς Ἀεννάου Βοηθείας στὸ Leoben. Τὸν Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν λειτουργικῶς ὁ Πρεσβύτερος Οἰκονόμος Νεμάνια Komnenov καὶ ὁ Πρεσβύτερος Stefan Lorbek.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὴ συνάντηση τοῦ Κυρίου μὲ τὴ Σαμαρείτιδα γυναῖκα, τονίζοντας ὅτι ἀποτελεῖ τὴ στιγμή κατὰ τὴν ὁποία ἡ δίψα τοῦ Θεοῦ συναντᾶ τὴ δίψα τοῦ ἀνθρώπου, τὴ δίψα γιὰ κοινωνία καὶ ἀληθινὴ σχέση. Ὑπογράμμισε ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ πρῶτος ἐπιθυμεῖ καὶ προσφέρει τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, ἐξερχόμενος πρὸς συνάντησή του μέσα στὴν καθημερινότητά του, στὸν τόπο τοῦ κόπου, τῆς συνήθειας καὶ τῆς ὑπαρξιακῆς ἐρημίας του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Χριστὸς περιμένει τὴ Σαμαρείτιδα στὸ φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, στὴν πηγὴ τοῦ ὕδατος. Συνεχίζοντας, ὁ Σεβασμιώτατος ἐπεσήμανε ὅτι ἡ τραγικότητα τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ συνίσταται στὸ γεγονὸς ὅτι πολλαπλασίασε τὶς πηγὲς τῆς πληροφορίας, ἀλλὰ στέρησε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς. Ἔδωσε ἀμέτρητα μέσα ἐπικοινωνίας, ἀλλὰ ἀφαίρεσε τὴν κοινωνία τῶν προσώπων, πείθοντας τὸν ἄνθρωπο ὅτι μπορεῖ νὰ ὁλοκληρωθεῖ χωρὶς τὸν Θεό, γιὰ νὰ τὸν παραδώσει τελικὰ σὲ μία βαθιὰ μεταφυσικὴ μοναξιά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν σώζεται διὰ μιᾶς νομικῆς ἀποκαταστάσεως, ἀλλὰ διὰ τῆς μεταμορφώσεως τῆς ὑπάρξεώς του. Τὸ «ὕδωρ τὸ ζῶν» εἶναι ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία μεταβάλλει τὴν καρδιὰ ἀπὸ κλειστὸ σύστημα αὐτοαναφορᾶς σὲ τόπο θείας κατοικήσεως. Ὅποιος συναντᾶ πραγματικὰ τὸν Χριστὸ δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἐπιστρέψει στὸ «πρίν», διότι ἡ συνάντηση αὐτὴ μεταβάλλει ριζικὰ τὸ κέντρο τῆς ζωῆς του. Ὁ Σεβασμιώτατος κάλεσε τοὺς πιστοὺς νὰ ἐπανεύρουν τὴ χαμένη δίψα γιὰ τὸ αἰώνιο, τονίζοντας ὅτι ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος δὲν εἶναι ἡ ἁμαρτία, ἀλλὰ ἡ πνευματικὴ ἀναισθησία. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος παύσει νὰ διψᾶ γιὰ τὸν Θεό, συμβιβάζεται μὲ τὸ πρόσκαιρο καὶ φυλακίζεται στὸ πεπερασμένο. Ὁ Χριστὸς, ὅπως ἀνέφερε χαρακτηριστικά, συνεχίζει νὰ κάθεται «ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ κόσμου», περιμένοντας ὄχι τοὺς τελείους, ἀλλὰ τοὺς διψῶντες, γιὰ νὰ τοὺς χαρίσει «ὕδωρ ἀλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον». 

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας παρετέθη ἡ καθιερωμένη Τράπεζα τῆς Ἀγάπης, ποὺ προσέφερε ἡ ἐνορία, δίνοντας τὴ δυνατότητα πνευματικῆς συναναστροφῆς καὶ διαλόγου μεταξὺ τοῦ Σεβασμιωτάτου, τῶν κληρικῶν καὶ τῶν πιστῶν. Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τοὺς ἱερεῖς γιὰ τὴν προετοιμασία τῆς πανηγυρικῆς Θείας Λειτουργίας καὶ γιὰ τὸ ποιμαντικὸ καὶ πνευματικὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖται στὴν περιοχή.