Τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, 11 Ὀκτωβρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατηνῆς στὸ Wiener Neustadt. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Προϊστάμενος τῆς Ἐνορίας Πρεσβύτερος Marian Tosu καὶ ὁ Διάκονος Ἰάκωβος Feresuaru. Ἔψαλε βυζαντινὰ ἡ Χορωδία τοῦ Ὁσίου Νεκταρίου τοῦ Πρωτοψάλτου, ὑπὸ τὴ διεύθυνση τοῦ Διακόνου Σαββίνου Preda. Ὁ Σεβασμιώτατος προσκόμισε πρὸς προσκύνηση ἀπότμημα τῆς τιμίας δεξιᾶς χειρὸς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Πρωτοκλήτου Ἀνδρέου, τὸν ὁποῖο ἡ ἐν Ρουμανίᾳ Ἐκκλησία τιμᾷ ὡς ἱδρυτὴ καὶ προστάτη ἅγιό της.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος, ἑρμηνεύοντας τὴν παραβολὴ τοῦ Σπορέως, τόνισε ὅτι ὁ Κύριος «δὲν μᾶς παραδίδει ἁπλῶς μία ἠθικὴ διδασκαλία», ἀλλὰ μᾶς ἀποκαλύπτει τὸ μυστήριο τῆς συναντήσεως τοῦ ἀκτίστου Θεοῦ μὲ τὸν κτιστὸ ἄνθρωπο, τῆς θείας χάριτος μὲ τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία, τῆς αἰωνίου ἀληθείας μὲ τὴν πεπερασμένη ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Ὁ σπορεὺς εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὁ προαιώνιος Λόγος τοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεώς Του εἰσέρχεται στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία, ἀνακαινίζει τὴ φθαρμένη φύση καὶ τὴν ἐπαναφέρει στὴν κοινωνία τῆς θείας ζωῆς. Ἡ ἔξοδος τοῦ σπορέως, ὅπως εἶπε, μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ «εἰκόνα τῆς ἀπείρου θείας συγκαταβάσεως».
Ὁ σπόρος, σημείωσε, εἶναι παντοῦ ὁ ἴδιος, ἡ δύναμή του ἀμετάβλητη καὶ ἡ προέλευσή του θεία· ἡ καρποφορία του ὅμως διαφέρει. Ἡ ἀπάντηση βρίσκεται «στὸ μυστήριο τοῦ ἀνθρωπίνου αὐτεξουσίου». Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐλεύθερος καὶ ἡ θεία χάρις δὲν ἐνεργεῖ καταναγκαστικά· ἡ συνεργία ὅμως τῆς θείας χάριτος καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου αὐτεξουσίου μπορεῖ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο. Γι᾽ αὐτὸ ἡ παραβολὴ εἶναι «εὐαγγέλιο ἐλπίδος»: ὁ ἄνθρωπος καλεῖται νὰ γίνει γῆ ἀγαθή, ποὺ θὰ δεχθεῖ καὶ θὰ καρποφορήσει τὸν θεῖο λόγο, καὶ μετέχοντας στὶς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ νὰ ἀναδειχθεῖ ζωντανὴ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Ἐκκλησία, κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος, μᾶς καλεῖ νὰ ἐξετάσουμε ποιὰ γῆ εἶναι ἡ καρδιά μας, καθὼς ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ εἶναι «καθρέφτης τῆς ψυχῆς μας, πρόσκληση αὐτογνωσίας καὶ ἀφετηρία μετανοίας», καὶ νὰ γίνουμε οἱ ἴδιοι ζωντανὸ εὐαγγέλιο μὲ ταπείνωση, συγχώρηση καὶ θυσιαστικὴ ἀγάπη, ὥστε ὁ οὐράνιος σπόρος νὰ καρποφορήσει «ὄχι μόνο γιὰ τὸν πρόσκαιρο βίο, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἀτελεύτητη ἡμέρα τῆς Βασιλείας».
Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος σημείωσε ὅτι ἡ Ἁγία Παρασκευή, ἡ ὁποία μὲ τὸν βίο καὶ τὰ ἱερὰ λείψανά της συνδέθηκε μὲ τὶς Ἐπιβάτες, τὴν Κωνσταντινούπολη, τοὺς Ἁγίους Τόπους, τὴ Σερβία, τὴ Βουλγαρία καὶ τὴ Ρουμανία, μᾶς ἑνώνει, ὅπως καὶ ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας, καὶ εὐχήθηκε ἡ Ἁγία νὰ τὸν ἀξιώσει νὰ προσκυνήσει τὴ χάρη της. Εὐχαρίστησε γιὰ τὴ φιλοξενία τὸν Προϊστάμενο τῆς Ἐνορίας Πρεσβύτερο Marian Tosu καὶ τὸν Μητροπολίτη Σεραφείμ, καθὼς καὶ ὅλους τοὺς παρισταμένους καὶ τοὺς ἱερεῖς γιὰ τὴ θερμὴ ὑποδοχή, εὐχόμενος νὰ ἔχουν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.