Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη Κρήτης

Τὴν Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος, κατόπιν κανονικῆς ἀδείας τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εὐγενίου, προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ τῆς μετανοίας αὐτοῦ, τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἐπανωσήφη. Συλλειτούργησαν μετ’ αὐτοῦ ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Βαρθολομαῖος Βογιατζόγλου, Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Βαρθολομαῖος Ουνγκουρεάνου, ὁ Ἀρχιδιάκονος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης Πορφύριος Ζερβάκης, καθὼς καὶ πατέρες τῆς Μονῆς, ἐνῶ παρέστη καὶ ὅμιλος προσκυνητῶν.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας, τονίζοντας ὅτι δὲν περιγράφεται ἁπλῶς ἕνα θαῦμα θεραπείας, ἀλλὰ ἀποκαλύπτεται τὸ δράμα τῆς πεπτωκυίας ἀνθρωπίνης φύσεως καὶ συγχρόνως τὸ μυστήριο τῆς ἐν Χριστῷ ἀνακαινίσεως τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Παράλυτος, ὅπως ἐπεσήμανε, ἀποτελεῖ εἰκόνα τοῦ Ἀδάμ μετὰ τὴν πτώση, τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἀπώλεσε τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ κατέπεσε στὴ φθορά καὶ τὸν θάνατο. Ἐπεξήγησε ὅτι ὁ ἄνθρωπος χωρὶς τὴ θεία χάρη παραμένει ἀκίνητος πρὸς τὸ ἀγαθό· ἐπιθυμεῖ νὰ ὑπερβῇ τὸν θάνατο, ἀλλὰ δὲν δύναται, ποθεῖ τὴν πληρότητα, ἀλλὰ βασανίζεται ἀπὸ τὴν ἀδυναμία του. Τὸ δράμα αὐτὸ ἐκφράζεται στὸν λόγο τοῦ Παραλύτου «ἄνθρωπον οὐκ ἔχω», ποὺ φανερώνει τὴν ἔλλειψη βοηθείας καὶ κοινωνίας. Ἡ ἀπομόνωση ἀπὸ τὸν Θεὸ γεννᾶ καὶ τὴ διάσπαση τῶν σχέσεων μὲ τοὺς ἄλλους. Ὁ Σεβασμιώτατος ὑπογράμμισε ὅτι ὁ Χριστὸς προσεγγίζει τὸν Παράλυτο πρὶν ἐκεῖνος Τὸν ζητήσει, δείχνοντας ὅτι ἡ θεία πρωτοβουλία προηγείται πάντοτε τῆς ἀνθρωπίνης κινήσεως. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ μυστήριο τῆς θείας Οἰκονομίας, καθὼς ὁ Θεὸς κατέρχεται πρῶτος πρὸς συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου. Ἀκολούθως τόνισε ὅτι ἡ θεραπεία τοῦ Παραλύτου προεικονίζει τὴν καθολικὴ ἀνακαίνιση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Χριστοῦ καὶ συνδέεται μὲ τὸ μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, ὡς προτύπωση τῆς κολυμβήθρας τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Χριστὸς δὲν θεραπεύει μόνο ἕναν Παράλυτο, ἀλλὰ στέκεται ἐνώπιον κάθε ψυχῆς ποὺ ἔχει κουρασθεῖ ἀπὸ τὴ φθορά καὶ τὴν καλεί νὰ ἐγερθεῖ, νὰ ζήσει στὸ φῶς καὶ νὰ μεθέξει τῆς θεώσεως.

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας προσεφέρθη κέρασμα στὸ ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς, καὶ ἀκολούθησε πνευματικὴ ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου πρὸς τοὺς προσκυνητές. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος, παρέθεσε ἑορταστικὸ γεύμα πρὸς τιμὴν ὅλων, στὸ ὁποῖο παρέστη καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Εὐγένιος, ὁ ὁποῖος ἐχαιρέτισε τοὺς προσκυνητὲς καὶ τοὺς εὐλόγησε.