Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία τὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βιέννης

Τὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βιέννης, συλλειτουργούντων τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Παρθενίου, παρεπιδήμου ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρίου, τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Ἰωάννου Νικολίτση καὶ τοῦ Ἀρχιδιακόνου Γεωργίου Μελέσκο.

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸ θεολογικὸ περιεχόμενο τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων, τονίζοντας ὅτι αὐτὴ φανερώνει τὸν τρόπο τῆς ὑπάρξεως μέσα στὴν Ἐκκλησία: τρόπο ἀγάπης, σιωπῆς, σχέσεως καὶ ζώσης ἐμπειρίας. Ἡ πορεία τῶν Μυροφόρων γυναικῶν, ὅπως ἐπεσήμανε, γεννᾶται ἀπὸ μία ἀγάπη σταθερή, ἀπὸ καρδιὰ ποὺ μένει προσηλωμένη στὸν Χριστό, πέρα ἀπὸ κάθε ἀναμονὴ καὶ ἀνθρώπινη βεβαιότητα. Ἡ ἀγάπη αὐτὴ χαρακτηρίζεται ἀπὸ καθαρότητα καὶ ταπείνωση· δὲν διεκδικεῖ, δὲν ἐξηγεῖ, δὲν ἀναλύει, ἀλλὰ προσφέρεται. Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν ἁπλότητα, ἡ ὕπαρξη γίνεται δεκτικὴ τῆς θείας ἀποκαλύψεως. Ἡ πορεία πρὸς τὸ μνῆμα μεταβάλλεται σὲ πορεία πρὸς τὴ ζωή, καθὼς ἡ θεία χάρις ἐνεργεῖ πρὶν ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινη δυνατότητα καὶ ἀνοίγει τὸν χῶρο τῆς Ἀναστάσεως. Οἱ Μυροφόρες ἀξιώνονται νὰ γίνουν πρῶτες μάρτυρες τοῦ ἀναστάσιμου γεγονότος, διότι ἡ ὕπαρξή τους γίνεται χῶρος ὑποδοχῆς τῆς ζωῆς. Ἡ καρδιὰ ποὺ ἀγαπᾶ μεταβάλλεται ἔτσι σὲ ὄργανο θεογνωσίας. Ἡ μαρτυρία τους, ὅπως ὑπογράμμισε, δὲν ἔχει ἀτομικὸ χαρακτήρα, ἀλλὰ γίνεται ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος πρὸς ὅλον τὸν κόσμο. Ἡ Ἐκκλησία ζεῖ αὐτὸ τὸ μυστήριο, ὅπου ὁ θάνατος μεταμορφώνεται, ἡ φθορὰ προσλαμβάνει προοπτικὴ ἀφθαρσίας καὶ ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἀνοίγεται πρὸς τὴν αἰωνιότητα. Ἡ Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, κατὰ τὸν Σεβασμιώτατο, καλεί τοὺς πιστοὺς σὲ ἕναν συγκεκριμένο τρόπο ζωῆς: πιστότητα στὴν πορεία, καθαρότητα καρδίας, διάθεση προσφορᾶς καὶ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπο. Ἡ ἀγάπη γίνεται ὁδὸς γνώσεως, ἡ ταπείνωση χῶρος φανερώσεως τῆς χάριτος καὶ ἡ παραμονὴ κοντὰ στὸν Χριστὸ ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως. Ἔτσι, τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως δὲν ἀνήκει στὸ παρελθόν, ἀλλὰ γίνεται ζῶσα πραγματικότητα. Κατακλείοντας, ἐπεσήμανε ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτὴ καλεί ὅλους νὰ εἰσέλθουν στὸν νέο τρόπο ὑπάρξεως, ὅπου ἡ ζωὴ δὲν καθορίζεται ἀπὸ τὸ τέλος, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πληρότητα τῆς θείας κοινωνίας, μέσα στὴν ὁποία ἀνατέλλει ἀδιαλείπτως τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως. 

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας προσεφέρθη καφὲς στὸ ἐκκλησίασμα, καὶ δόθηκε ἡ εὐκαιρία πνευματικῆς συζητήσεως μὲ ἀναστάσιμα μηνύματα.