Δισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία τὴν Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ στὴν οὐκρανόφωνη ἐνορία Ἁγίας Σκέπης στὸ Perchtoldsdorf
Τὴν Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ, 19 Ἀπριλίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος ἐπισκέφθηκε τὴν οὐκρανόφωνη ἐνορία Maria Schutz στὸ Perchtoldsdorf, ὅπου προεξῆρχε τῆς Θείας Λειτουργίας, συλλειτουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ἀρίστης κ. Μαξίμου, συμπαριστουμένων τοῦ ἐφημερίου τῆς ἐνορίας, Πρεσβυτέρου Sergii Pavelko, καὶ τοῦ Ἀρχιδιακόνου Γεωργίου Μελέσκο.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸ θεολογικὸ περιεχόμενο τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, τονίζοντας ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτὴ δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία ἐπιβεβαίωση τῆς Ἀναστάσεως, ἀλλὰ φανέρωση τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο ἡ Ἀνάσταση καθίσταται ἐμπειρία μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ὅπως ἐπεσήμανε, οἱ «κεκλεισμένες θύρες» τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος δὲν ἀποτελοῦν μόνο ἕνα ἱστορικὸ στοιχεῖο, ἀλλὰ φανερώνουν καὶ τὴν κατάσταση τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ζεῖ συχνὰ ἐγκλωβισμένος στὴ φθορά, στὸν φόβο καὶ στὸν θάνατο.
Ἐν συνεχείᾳ ὑπογράμμισε ὅτι ἡ εἴσοδος τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ διὰ τῶν κεκλεισμένων θυρῶν φανερώνει ὅτι τὸ ἀνθρώπινο σῶμα δὲν ὑπόκειται πλέον μόνο στοὺς ὅρους τῆς κτιστῆς ἀναγκαιότητος, ἀλλὰ γίνεται ζωοποιὸ καὶ φορέας τῆς ἀκτίστου ἐνεργείας. Ἡ Ἀνάσταση, ὅπως τόνισε, εἶναι μετάβαση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως σὲ ἕναν νέο τρόπο ὑπάρξεως.
Ἀναφερόμενος στὸ πρόσωπο τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ, ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε ὅτι ἡ πίστη δὲν γεννᾶται ὡς ἰδιωτικὸ γεγονός, ἀλλὰ ἐντὸς τῆς συνάξεως τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Χριστὸς φανερώνεται στὸν Θωμᾶ ἐνώπιον τῶν μαθητῶν. Ἡ σωτηρία εἶναι γεγονὸς κοινωνίας, καὶ ὁ ἄνθρωπος καλείται νὰ γνωρίσει τὸν Θεὸ διὰ τῆς μεθέξεως, γιὰ νὰ φθάσει τελικὰ στὴν ὁμολογία τοῦ «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου». Ὁ Θεός, ὅπως ἐπεσήμανε, δὲν εἶναι μία ἀπρόσωπη ἀρχή, ἀλλὰ ὁ ζῶν Θεός, ὁ ὁποῖος εἰσέρχεται σὲ προσωπικὴ κοινωνία μὲ τὸν ἄνθρωπο.
Κλείνοντας, κάλεσε τοὺς πάντες νὰ εἰσέλθουν καὶ νὰ διατηρήσουν ζωντανοὺς τοὺς δεσμοὺς τους μὲ τὸν Ἀναστάντα Κύριο καὶ μὲ τὴ σύναξη τῶν ἀδελφῶν μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἀνοίγοντας διάπλατα τὶς κλειστὲς θύρες τῆς καρδιᾶς, ὥστε ἡ πίστις νὰ γίνει ζωὴ καὶ μετοχὴ στὴ θέωση. Προέτρεψε ὅλους νὰ ὁμολογοῦν τὸν Ἀναστάντα Χριστὸ ὡς Κύριο καὶ Θεό.
Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος χειροθέτησε τὸν Πρεσβύτερο Sergii Pavelko εἰς Σταυροφόρον Οἰκονόμον, εὐχαριστώντας τον γιὰ τὴ λειτουργικὴ καὶ ποιμαντικὴ προσφορά του στὴν περιοχή, ὅπου διακονεῖ τοὺς οὐκρανόφωνους πιστοὺς ποὺ κατέφυγαν ἐκεῖ ἐξ αἰτίας τοῦ πολέμου. Ἐξέφρασε, παράλληλα, εὐχὲς γιὰ τὴν εἰρήνη στὴν Οὐκρανία, ἐνῶ τελέσθηκε καὶ Τρισάγιο ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν κεκοιμημένων συγγενῶν τῶν παρόντων, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ πάντων τῶν κεκοιμημένων.
Ἐν συνεχείᾳ προσεφέρθη ἀγάπη σὲ ὅλους τοὺς παρόντες, ὅπου ὁ Σεβασμιώτατος, ὁ Θεοφιλέστατος καὶ οἱ κληρικοὶ εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ συνομιλήσουν μὲ τοὺς πιστοὺς γιὰ ἐπίκαιρα ζητήματα καὶ θέματα πνευματικῆς ζωῆς.