Δισαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὸ Salzburg
Τὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, 22 Φεβρουαρίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προέστη τῆς Δισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὸ Salzburg. Μὲ τὸν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀρίστης κ. Μάξιμος, ἐνῶ τοὺς Ἀρχιερεῖς συνόδευσαν λειτουργικῶς ὁ ἱερατικῶς προϊστάμενος Πρωτοπρεσβύτερος Ζαφείριος Κουτελιέρης καὶ ὁ ἐφημέριος τῆς οὐκρανοφώνου Ἐνορίας Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Πρεσβύτερος Κωνσταντίνος Shevchenko.
Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας (Ματθ. 6,14-21), ἡ ὁποία, ὅπως ἐπεσήμανε, συμπυκνώνει ὅλη τὴν ἀσκητικὴ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας σὲ τρεῖς βασικοὺς ἄξονες: τῆς συγχωρήσεως, τῆς νηστείας καὶ τοῦ θησαυρισμοῦ ἐν οὐρανῷ. Ἀναφερόμενος στὴ συγχώρηση, ὑπενθύμισε τὸν λόγο τοῦ Κυρίου: «Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε… οὐδὲ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει». Ἡ συγχώρηση, ὅπως τόνισε, φανερώνει τὴν ἐκκλησιολογικὴ διάσταση τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχει ὡς πρόσωπο μόνον ἐν κοινωνίᾳ. Ἡ ἄρνηση τῆς συγχωρήσεως συνιστᾷ «ψυχολογικὸ κλείσιμο, ἄρνηση κοινωνίας, ἄρνηση τοῦ τρόπου ὑπάρξεως μὲ τὸν Θεό», καὶ ὅπως ἐπεσήμανε, «ἐκεῖνος ποὺ δὲν συγχωρεῖ ἀδυνατεῖ νὰ μετέσχη στὴ ζωὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος».
Προχωρώντας στὸ θέμα τῆς νηστείας, ἐπικαλέσθηκε τὸν λόγο τοῦ Κυρίου: «Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὡς οἱ ὑποκριταί σκυθρωποί… σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλήν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι». Ἡ νηστεία, ὅπως ἐξήγησε, ἀποκαθιστᾷ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου· ἡ πτώση τοῦ Ἀδὰμ δὲν ὑπήρξε παραβίαση μιᾶς διαιτητικῆς ἐντολῆς, ἀλλὰ ἀποτυχία ἐμπιστοσύνης στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἡ νηστεία τελεῖται «ἐν τῷ κρυπτῷ», θεραπεύει τὴ φιλαυτία καὶ ἐπαναφέρει τὸ ἀνθρώπινο θέλημα στὴν ὀρθὴ σχέση μὲ τὸ θεῖο θέλημα. «Δὲν νηστεύουμε γιὰ νὰ ἀποδείξουμε κάτι», ὑπογράμμισε, «ἀλλὰ γιὰ νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι ἡ ζωή μας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Θεό».
Ἀναφερόμενος στὸν τρίτο ἄξονα, ἐπεσήμανε τὸ εὐαγγελικὸ πρόσταγμα: «Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς… θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ· ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν». Ἡ Ἐκκλησία, τόνισε, δὲν ζητεῖ ἀποταγὴ τῆς ὕλης, ἀλλὰ μεταμόρφωση τοῦ προσανατολισμοῦ. Ὁ ἄνθρωπος καλείται νὰ ζεῖ μέσα στὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ μὴν ἐγκλωβίζεται σ᾿ αὐτόν.
Καταλήγοντας, ὁ Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ὡς πορεία ἀνακτήσεως τοῦ παραδείσου ἐντὸς τῆς καρδίας μας. «Ἡ ὁδὸς πρὸς τὸ Πάσχα διέρχεται τῆς συγχωρήσεως», ἐπεσήμανε· «πρὸ τῆς ἀσκήσεως προτίθεται ἡ συμφιλίωση, πρὸ τῆς νηστείας ἡ ἀγάπη».
Ἐν συνεχείᾳ ἀκολούθησε ἡ καθιερωμένη σύναξη στὴν αἴθουσα τῆς ἐνορίας, ὅπου ἀνεπτύχθη πνευματικὴ συζήτηση. Ὁ Σεβασμιώτατος εἶχε τὴν εὐκαιρία νὰ συνομιλήσει μὲ τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς πιστοὺς γιὰ θέματα τῆς ἐνορίας καὶ ἐπίκαιρα ζητήματα. Μαζὶ μὲ τὸν Θεοφιλέστατο εὐχήθηκαν σὲ ὅλους καλὴ καὶ εὐλογημένη Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Φωτογραφίες:














