Ἡ Ἀπφία συνεμαρτύρησε μετὰ τῶν ἀποστόλων Φιλήμονος, Ἀρχίππου καὶ Ὀνησίμου κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Νέρωνος (54-68) εἰς Κολοσσάς, συλληφθεῖσα ὑπὸ τοῦἄρχοντος τοῦ τόπου Ἀνδροκλῆ καὶ μὴ πεισθεῖσα νὰ θυσιάσῃ εἰς τὰ εἴδωλα ἐδάρη, ἐβασανίσθη καὶ ἐτελειώθη ἐν τῷ μαρτυρίῳ. Κατὰ τὸ ὑπόμνημα τοῦ Λαυριωτικοῦ Κώδ. Δ 43 φ. 152β, ἡ Ἀπφία ἦτο γυνὴ τοῦ ἀποστόλου Φιλήμονος.
Ἡπλωμένην παίουσιν εἰς γῆν Ἀπφίαν
εἰς οὐρανοὺς ἔχουσαν ὄμμα καρδίας.
Ἐν τῷ Α καὶ τὸ Φα τὸ ἑξῆς δίστιχον:
Γύμνωσιν έκπέφευγεν Εὔας Ἀπφία
θείῳ γὰρ οὐκ ἔπηξεν ρύπον ἀμφίῳ.
Εἰς πάντας δὲ ὁμοῦ τοὺς ἀποστόλους τόδε:
Χριστοῦ καλοῦντος ὤφθητε δρόμῳ ξένῳ
Χριστοῦ μαθηταὶ δραμόντες πρὸς τὴν κλῆσιν.
[Οἱ στίχοι οὗτοι κατὰ τὸν Β.]
Πηγή: Σωφρονίου πρ. Λεοντοπόλεως (Εὐστρατιάδου), Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 1961.
Ἐπιμέλεια: Ἐμμανουὴλ Δρυλεράκης γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Αὐστρία